درد دنبالچه یا Coccydynia معمولاً به دلیل فشار، التهاب یا تحریک عصب سیاتیک ایجاد میشود. عصب سیاتیک، بزرگترین عصب بدن، از ناحیه پشت کمر آغاز شده و تا پایین ساق پا ادامه دارد.
یکی از شایعترین دلایل درد دنبالچه، انسداد یا بیرون زدگی دیسکهای کمری است. این وضعیت باعث فشار روی عصب سیاتیک و تحریک آن میشود و درد را در ناحیه دنبالچه ایجاد میکند.
التهاب عصب سیاتیک میتواند ناشی از عفونت، آسیب یا تحریک عضلات و بافتهای اطراف عصب باشد. این التهاب موجب درد شدید و تیرکشنده در ناحیه دنبالچه میشود.
ضربه، تروما یا جراحیهای ناحیه پایین کمر ممکن است عصب سیاتیک را مستقیماً تحریک کنند و درد دنبالچه را تشدید کنند.
برای مدیریت و درمان درد دنبالچه، روشهای متعددی وجود دارد که بسته به علت درد انتخاب میشوند:
استراحت و محدودیت فعالیت:
استراحت میتواند درد را کاهش دهد و فعالیت محدود به حفظ قدرت عضلانی و انعطافپذیری کمک میکند.
داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs):
داروهایی مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن التهاب و درد را کاهش میدهند.
فیزیوتراپی:
تمرینات و تکنیکهای فیزیوتراپی باعث تقویت عضلات، کاهش فشار روی عصب و تسکین درد دنبالچه میشوند.
تزریقات موضعی:
تزریقات استروئیدی میتوانند التهاب ناحیه آسیبدیده را کاهش دهند و به تسکین درد کمک کنند.
جراحی:
در موارد شدید یا مقاوم به درمانهای دیگر، جراحی برای کاهش فشار روی عصب سیاتیک ممکن است ضرورت یابد.
قبل از شروع هرگونه درمان، مشاوره با پزشک متخصص دردشناسی ضروری است. پزشک با بررسی علت اصلی درد و شدت آن، بهترین برنامه درمانی را تعیین خواهد کرد.