بلاک عصب به معنای ترمیم عصبهای آسیب دیده میباشد که با تزریق در ناحیه عصب صورت میگیرد.
در برخی موارد داروهای ضد التهاب نیز تزریق میشود تا التهاب اعصاب کاهش یافته و فرآیند بهبودی آغاز شود.
نخاع در تمام طول ستون فقرات، در داخل مهرهها و توسط سه لایه محافظ احاطه شده است.
خارجیترین لایه، دورا (Dura) نام دارد.
به فضای بین این لایه و سطح داخلی مهرههای ستون فقرات، فضای اپیدورال گفته میشود که با بافت چربی و عروق کوچک پر شده است.
در تصاویر زیر، این فضا با هایلایت سبز مشخص شده است.
به دلیل نزدیکی فضای اپیدورال به نخاع، میتوان برای بلاک اعصاب نخاعی (اعصابی که مستقیماً از نخاع خارج میشوند) داروهای بیحسی را به داخل این فضا تزریق کرد.
پس از تزریق، دارو بهصورت موضعی پخش شده و اعصاب نخاعی مجاور را بلاک میکند.
به دلیل نزدیکی این لایه با نخاع می توان برای انجام بلاک اعصاب نخاعی (اعصابی که مستقیما از نخاع خارج می شوند) از تزریق دارو های بی حسی به داخل این فضا استفاده نمود. بعد از تزریق دارو های بی حسی به این فضا، با پخش شدن موضعی دارو ها اعصاب نخاعی مجاور محل تزریق بلاک می شوند.
در گذشته، بیشتر تزریقات مدیریت درد بر اساس لمس ساختارهای آناتومیک انجام میشد.
عیب اصلی این روشها، دقت پایین و احتمال خطا در محل ورود سوزن بود.
امروزه از روشهای تصویربرداری همزمان مانند فلوروسکوپی، سونوگرافی و CT Scan برای هدایت دقیق سوزن استفاده میشود.
در افراد با چاقی شدید، به دلیل عبور نامناسب امواج فراصوت از بافت چربی، ممکن است از روشهای تصویربرداری دیگر استفاده شود.
کاربردها
در روش میدلاین، سوزن از خط وسط ستون فقرات به سمت فضای اپیدورال هدایت میشود.
این روش، روش ارجح بلاک اپیدورال سینهای است، اما بسته به شرایط بیمار، روشهای جایگزین نیز ممکن است انتخاب شوند.
اگر پس از انجام بلاک، درد بیمار کاهش یابد، نشان میدهد که عصب نخاعی بلاکشده در انتقال درد نقش داشته است.
در بیماران سرطانی، بلاک اپیدورال موقت میتواند برای پیشبینی میزان بیدردی و اختلال حرکتی قبل از بلاک دائمی استفاده شود.
بلاک اپیدورال سینهای در کنترل دردهای زیر مؤثر است:
این روش در درمان دردهای مزمن و خوشخیم زیر کاربرد دارد:
در بیماران مبتلا به سرطان قفسه سینه یا شکم، بلاک اپیدورال بهویژه در موارد تهاجم تومور به ستون فقرات بسیار مؤثر است.
در صورت مصرف داروهای ضدانعقاد، قطع دارو باید فقط با نظر پزشک انجام شود.
بیمار در حالت نشسته و کمی خمشده به جلو قرار میگیرد.
سر بیمار روی تکیهگاه قرار داده میشود تا فاصله بین زوائد خاری مهرهها افزایش یابد.
پروب سونوگرافی روی پشت قفسه سینه قرار میگیرد و محل ورود سوزن مشخص میشود.
سوزن با هدایت تصویربرداری همزمان به سمت فضای اپیدورال پیش برده شده و تزریق انجام میشود.
تمام بیماران پس از تزریق تحت نظر قرار میگیرند تا اثربخشی و عوارض احتمالی بررسی شود.
آسیب به اعصاب نخاعی، تزریق داخل عروقی یا تزریق به فضاهای عمقیتر بسیار نادر است (کمتر از ۱٪) و با تصویربرداری همزمان تقریباً قابل پیشگیری است.
