ارتروز انگشتان دست یک بیماری التهابی مزمن مفصلها است که باعث تخریب غضروف و آسیب دائمی مفاصل انگشتان میشود. این بیماری معمولاً بهصورت تدریجی پیشرفت میکند و میتواند فعالیتهای روزمره و کاری شما را محدود کند.
علت اصلی ارتروز انگشتان دست معمولاً ترکیبی از عوامل زیر است:
پیری: روند طبیعی پیری میتواند غضروف مفاصل را ضعیف و آسیبپذیر کند.
عوامل ژنتیکی: سابقه خانوادگی ابتلا به ارتروز خطر ابتلا را افزایش میدهد.
آسیب مفصل: ضربه یا استفاده مکرر از مفاصل انگشتان میتواند باعث تخریب غضروف شود.
عوامل محیطی و شغلی: استفاده بیش از حد از مفاصل در ورزش یا کارهای سنگین عامل مهمی در بروز ارتروز است.
علائم رایج شامل موارد زیر هستند:
درد و تورم مفاصل
سفتی مفاصل، بهویژه صبحها
محدودیت حرکت انگشتان
تشدید درد هنگام استفاده از دست
درمان ارتروز معمولاً شامل روشهای غیرجراحی، دارودرمانی، فیزیوتراپی و در موارد شدید، جراحی و درمانهای مدرن است.
داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی (NSAID) مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن برای کاهش درد و التهاب.
در صورت نیاز، پزشک ممکن است داروهای تسکیندهنده درد قویتر مانند ترامادول یا استامینوفن تجویز کند.
تمرینات فیزیکی باعث:
تقویت عضلات اطراف مفاصل
افزایش انعطافپذیری
بهبود حرکت انگشتان
فیزیوتراپیست میتواند برنامه تمرینی مخصوص برای شما تعیین کند.
استفاده از اسپلینتها و وسایل حمایتی فشار روی مفاصل را کاهش داده و از آسیب بیشتر جلوگیری میکند.
استفاده از ابزارهای کمکی
استراحت مناسب
تغییر نحوه انجام فعالیتهای روزانه
لیزر درمانی: کاهش التهاب و درد مفصل، افزایش جریان خون و تسریع ترمیم بافتها
تزریق اوزون: کاهش التهاب و بهبود حرکت مفاصل
جراحی: در موارد شدید و پیشرفته
تشخیص و درمان شخصیسازی شده توسط پزشک ضروری است.
تغییر سبک زندگی، تمرینات فیزیوتراپی و دارودرمانی میتواند پیشرفت بیماری را کند کند.
درمانهای نوین مثل لیزر درمانی و اوزون تراپی تحت نظر پزشک میتوانند کیفیت زندگی را بهطور قابل توجهی بهبود دهند.
